 |
РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ
|
|
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасьць мая!..
Якуб Колас
|
|
|
|
|
|
|
Зноў ціха навокал. Прыляж адпачыць, так, ночкаю кудраў на белых далонях. Я ж – слова і вера, ты – сіла і чын. Абое – на службе крывіцкай Пагоні. Я знаю, – ты гутарыш з роднай зямлёй, п'еш мудрасьць сівую з курганаў былога, прашчаешся зь вёскамі, чуючы бой і просіш у неба для нас перамогі. Суцешся! – Дуб чубам для згоды патрос, вітаючы мэты адважных і сьмелых. Скрозь тонкія ж косы шаўковых бяроз удзячнае сонца на нас паглядзела.
1953
|
|
|
|
Падабаецца
Не падабаецца
|
|
2009–2020. Беларусь, Менск.
|
|
|